Ongekroond talent

Danny 1
Zonder navigatie was ik er waarschijnlijk nooit gekomen. Ovezande. Een dorp waar je alleen maar komt als je er geboren bent of de liefde van je leven daar heel toevallig vandaan komt. Veel schitterende ‘boerderijwoningen’ sieren het rustgevende landschap. Naast de woning van de fam. Van den Bosse staat een witte partytent. De plannen zijn duidelijk. Als ik langs de achterdeur binnen wil schrik ik me helemaal wezenloos van de hond. Onverwacht blaft hij me een meter opzij. Een braaf beest die buiten zijn kooi je neus likt.

‘Ik wil liever spelen’
De woonkamer is omgetoverd tot een feestzaal met als blikvanger een mooi podium waarop zijn nieuwe kanon staat te blinken. Gesteund door R2R gaat hij aankomend seizoen de overstap wagen naar een grotere klasse. Danny groeit in alles en zijn motor groeit mee. Zijn splinternieuwe KTM 85 heeft er al bijna 7 uur opzitten. ‘De eerste ritten gingen super en eigenlijk boven verwachting’, aldus een trotse Elbert. Waar voorheen 4 bezorgde ogen gericht waren op hun twee crossende zoons zal het dit jaar wat rustigere zijn voor Elbert en Jo. Ryan (8) besloot eind van dit seizoen het crossen voor gezien te houden. Bizar eigenlijk als weet wat het kleine mannetje al presteerde. ‘Ik wil liever spelen’, was zijn enige argument. ‘Kinderen moeten kind kunnen zijn en genieten. Als hij liever speelt dan is het niet anders.’ Geen dwang, geen druk.

Danny 3.jpg

De gunfactor
Ook al werd ‘Danny de Crosser’, zoals hij zichzelf noemt, geen kampioen, toch zijn Elbert en Jo beretrots op hun kleine man. Begeleid door ‘oudgediende’ Rinus van de Ven reed hij de sterren van de hemel dit jaar. Door het missen van de drie eerste wedstrijden kreeg hij niet de kans die hij verdiende. Veel mancheoverwinningen en totaalzeges schreef hij op zijn naam dit seizoen en heeft daarmee een duidelijk punt gemaakt naar zijn concurrentie. Wat wellicht zijn kampioensfeest had moeten zijn werd vanavond een respectvolle sponsoravond. Mooi om te zien dat een grote groep vaste vrienden de familie een gloeiend hart toedragen. Wat ook heel apart is dat het merendeel van de vaste sponsoren niet eens iets met de cross te maken hebben. De gunfactor van kleine Danny staat op 200% waarmee hij de ‘X status’ zeker verdient. Zo weten ze zich omringd door vrienden met een goed en gul hart.

Danny 2

‘Hallo?’
Door de muziekinstallatie klinkt een zacht, ‘hallo?’ niet iedereen heeft het meteen door en Danny herhaalt zichzelf in wat luidere vorm. ‘Hallo, mag ik even de aandacht?’. De luide conversaties sterven via wat geroezemoes. Terwijl broertje Ryan het papier vasthoudt leest een ontspannen Danny de lijst voor met daarop vermeld iedereen die hem afgelopen jaar bijstond. Als dank krijgen ze een mooie fotolijst met daarin een aantal van zijn mooiste actiefoto’s. Later op de avond komt hij, heel zakelijk, nog eens langs met de lijst van de ‘club van 50’. Na wat biertjes worden mensen ook wat vrijgeviger. Slim.

‘Sponsorpraat’
Ik raak in gesprek met een van de sponsoren ‘Maros Vlees’. Een sympathieke jongen die samen met zijn vader de 5 filialen aan de praat houdt. Crosst niet en heeft er eigenlijk weinig mee. Vriendschap is het sleutelwoord. De vader van Jo legt me uit dat racen eigenlijk de oorsprong is geweest van het motorvirus in de familie. Nog steeds zit hij in de organisatie van de jaarlijkse ‘Classic Races’ die steevast in Wemeldinge gehouden worden. Veel werk maar de nog steeds groeiende opkomst laat zien dat het meer dan de moeite waard is. Onder de indruk van zijn eigen kroost wijst hij naar zijn drie schitterende dochters die de bar ‘bevrouwen’ en zijn enige zoon. ‘Ben zo blij met mijn kinderen’. Erik Aspers, vader van de kersverse kampioen Romano (65 cc grote wielen) heeft met zijn maatje 200 kilometer afgelegd om zijn respect te komen betuigen. Mooi. Romano ontbreekt door ziekte, helaas. Ikzelf krijg een bedankje voor mijn verhaal over Joeri van Liere van onlangs. Marco Nelis, vader van opkomend talent Bryan, kent Joeri goed omdat het de begeleider is van zijn zoon. Zijn respect voor Joeri lees ik uit zijn ontroerende ogen. Een door reuma gevelde heftruckmonteur geeft me een ‘kijkje’ in de wereld van het amateur enduro rijden. Mooie man, leuke vent.

Aan alles komt een einde, zo ook aan mijn bezoek. Het feest zal nog wel even duren als ik de ‘krattenberg’ van Heineken buiten aanschouw. Na afscheid te hebben genomen lopen we langs de speelkamer naar de buitendeur waar de broertjes oefenen op de vanavond gekregen ‘Segways’. ‘Doe je voorzichtig met je, eeh dinges’, zeg ik tegen Ryan. Hij geeft me een high five en maakt een soepel rondje. ‘Ik noem het een ‘Swagway’, lacht hij. Ik denk nog even aan zijn woorden. Speel jij maar ventje…

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s