Joey Verwijs op de goede weg

(Door Olav Heijt)

Het moest er een keer van komen. Het blauwe kanon stond tenslotte al even in de garage. Ook had Joey er al een paar trainingen op afgewerkt en dat ging helemaal zo slecht nog niet. Tijdens de BMB wedstrijd in Axel kreeg de dikke Yamaha de vuurdoop.

joe axel

De training ging volgens plan. Alles klopte en daardoor kon Joey de snelste tijd op de klokken zetten. Dat geeft een fijn gevoel voor de eerste reeks, vooral als je voor de eerste keer met je nieuwe motor aantreed. Starten met de Yamaha is blijkbaar nog niet helemaal ’on point’, want hij kwam slecht uit de blokken. Joey zette alles op alles om zich zo snel mogelijk een weg te banen naar de voorhoede. Tot halverwege de wedstrijd lukte dat goed en zette meteen maar even de snelste rondetijd weg. Dat was het moment dat hij zijn ‘blauwe’ doodremde, viel en klem kwam te zitten tussen zijn motor. Vervolgens kreeg hij hem ook niet zo snel weer aangetrapt. ‘ Ja, als je de elektrische starter van de KTM gewend bent valt dat toch even tegen’, aldus een ontgoochelde Joey. Uiteindelijk kwam hij moegestreden op een 15e plaats binnen. ‘ Natuurlijk zat er veel meer in, maar dan moet ik dus geen fouten maken’. Hij lacht maar het lijkt onder dwang.

Voor de tweede reeks had hij grote plannen. Vooral omdat hij wist dat de snelheid goed was. Ook deze start was wederom niet om over naar huis te schrijven. Ook het soepele was er niet en met deze ingrediënten zat er niet meer in de pan dan een 10e plaats.

Joey was na afloop vooral niet in the mood. Begrijpelijk als je weet dat je de snelste tijd van het veld laat noteren en vervolgens 10 en 15 wordt. Toch was er ergens wel een kleine opsteker waar te nemen. ‘ Ik ben in ieder geval blij dat ik het tempo aan kan. Wellicht wil ik te veel tegelijk en moet misschien nog iets meer aan de nieuwe motor wennen’. Positief blijven dus…

(Foto met dank aan Henk van de Haar)

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Herstel update Sam van de Ven

Een week is normaal gezien meestal zo voorbij, vooral als je niks mankeert. Voor, de vorige week ongelukkig ten val gekomen, Sam van de Ven was het een lange week. ‘Er kan in een week toch nog heel veel gebeuren’ .

samupdate

Verlossende bericht

Het begon allemaal heel paniekerig op de Intensive Care. Zodra ze stabiel was werd ze overgeplaatst naar de kinderafdeling, wat bijna raar klinkt voor een fanatieke sporter als Sam. Het ziekenhuis in Venlo was natuurlijk een behoorlijk eind van het voor haar zo vertrouwde Oirschot, maar diende daar toch nog even te logeren, aangezien ze werd ‘veroordeeld’ tot vervoersverbod van een week. Wat later kreeg ze te horen dat ze overgeplaatst mocht worden naar Tilburg wat alweer een mooie eerste stap was richting huis. In Tilburg ging de wereld weer een beetje open voor de strijdlustige Sam. Ze mocht rechtop zitten en zo nu en dan een beetje lopen. Aangezien Sam in een fit lichaam huist knapte ze zienderogen op waardoor ze aan het einde van die week al het verlossende bericht kreeg dat ze naar huis mocht. Waar is het beter als thuis?

Geen opgeefster

Afgelopen donderdag is er een MRI scan en een echo van haar mild gemaakt om alles nog eens goed te bekijken. Van die onderzoeken krijgt ze over twee weken de uitslag. Ondanks dat het grote gevaar nu geweken is weet ze heel goed dat er wel iets aan de hand is in haar buik. ‘Het rare is dat ik me eigenlijk erg goed en redelijk fit voel’. Of haar mild nog werkt blijft nog even de vraag, maar de pijn is praktisch verdwenen. Het mindere, maar wel te verwachten, nieuws is dat Sam de komen de 3 maanden niets aan sport mag doen. Ze blijft positief. ‘ Ik verwacht wel dat ik na de zomervakantie weer rustig aan mag beginnen’. Natuurlijk zijn Sam en haar aanhang behoorlijk geschrokken, maar zoals bekend is Sam geen opgeefster. ‘Als het medisch verantwoord is zit ik zo snel mogelijk weer op de motor. Het is mijn leven en kan echt niet wachten weer op mijn ‘Rakker’ te stappen’. Angst speelt hier duidelijk geen rol.

Zo lief

De populariteit van de jonge strijdster werd nog eens onderstreept door het grote aantal kaarten, appjes en berichten van iedereen die met haar meeleeft en wat haar snelle herstel zeker ten goed komt. ‘Zo lief van iedereen, geweldig bedankt allemaal’

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Boot zet zegereeks voort

In de zinderende hitte trad Mark Boot aan in het Belgische Lille voor een wedstrijd van de VMCF. M.C Lille is in het trotse bezit van een mooi en erg snel circuit, wat het voor MX2Mark lastig maakte de dikke 450’s achter zich te houden.

Boott

De eerste reeks startte hij redelijk vlot en kon op een mooie zesde plaats aan de wedstrijd beginnen. Vrijwel meteen zat het tempo er goed in waardoor hij al snel een aantal van zijn ‘ MC Mikkola’ teamgenoten voorbij wist te steken. Voor hem reed alleen nog Cambré die na zijn snelle start niet meer in te halen was door een soepel rijdende Boot. Tevreden sloot Mark deze manche af op een tweede plaats, maar eerste van zijn MX2 klasse.

Boottt

De start van de tweede manche was zo’n beetje gelijk aan die van de eerste met het verschil dat hij deze keer voor Cambré zat in plaats van er achter. Na drie ronden wist Mark de eerste plaats te bemachtigen met ‘rivaal van de dag’ Cambré in zijn wiel. De langste adem zou met de overwinning naar huis gaan. De zuiger van de MX2 machine van Boot maakte overuren maar hield dapper stand. Als winnaar kwam Mark over de finish wat hem meteen totaaloverwinnaar maakte van zowel de Inters als zijn eigen klasse.

De zichtbaar blije Mark Boot kon zijn smile niet bedwingen. ‘ Alweer bovenop ‘the box’, lacht hij breed. ‘ Je zou er bijna aan gaan wennen’. De eerstvolgende wedstrijd is er eentje die georganiseerd gaat worden door het eigen MC Mikkola en zal zich af gaan spelen in het Zeeuwse Axel. ‘ We hopen echt op goed weer en een grote opkomst van publiek en rijders, want zonder volk ook geen spektakel’.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Breuk in stijgende lijn van ‘Danny de Crosser’

Zaterdag ging het nog zo lekker in Lottum. In deze wedstrijd, georganiseerd door de MON, zat Danny er lekker op. Ook al kwam hij in de eerste manche niet verder dan een 6e plaats op de moeilijke en stoffige baan, in de tweede zat hij in de tweede bocht al op de eerste plaats. Na twee ronden op kop te hebben gereden werd hij uiteindelijk nog naar een tweede plaats gewezen, maar werd daarmee heel onverwacht toch nog tweede in het totaal klassement.

Dan 1

‘Ik haal hem wel hoor’
Zondag was het de KNMV wedstrijd in Borculo waar hij aan moest treden. Met een redelijke tijdtraining zette hij een 5e tijd weg. Het kon beter, vond Danny zelf, maar dan moest hij wel de afstap springen. In het hele veld waren er maar twee rijders die de ‘vlucht’ aandurfden. Danny is Danny en niet bang. Na de sighting lap stopte hij nog even bij zijn vader. ‘ Ik haal hem wel hoor’, riep hij trots vanonder zijn helm. Elbert lachte, want als Danny iets wil, gebeurt het ook. ‘ Ik dwing hem nooit omdat ik weet dat dat averechts kan werken. Wel geef ik aan wat ik denk dat hij wel en vooral ook niet kan. Dit puur uit bescherming’, aldus Elbert.

De afstap
De start van de eerste manche was helaas niet denderend. Het jammere is dat Danny wel de snelheid heeft maar op zo’n moment te weinig tijd om zich helemaal naar voren te werken. Zodoende kwam hij dan ook niet verder dan een welverdiende 3e plaats. De tweede manche ging hij vlotter van het hek. Als 5e verdween hij de eerste bocht door om in de derde ronde al heel kort achter de nummer drie te zitten. De afstap, waar hij in de eerste manche al zoveel tijdwinst boekte werd hem nu fataal. Door een schakelfout in de bocht ervoor had hij net iets te weinig snelheid. Op dat moment heb je een fractie van een seconde om te bedenken wat je moet doen. Gas open en hem proberen te halen, of gas dicht en je tijdsverlies pakken. Danny koos voor de eerste optie maar haalde het net niet. In de lucht hing hij al helemaal voorover en kwam met een smak in het Borculose zand terecht. Omstanders zagen al snel dat het foute boel was en trokken Danny voor zijn eigen veiligheid snel van de baan af.

Dan 3

Gips arm
De bult op zijn arm bleek later een breuk en een teleurgestelde Danny keerde terug op het rennerskwartier met een oranje gips arm. ‘Ik ga er nog steeds voor’, reageerde Danny fel en stoer. ‘Ik mis hooguit een week of vier. Dat zijn wel veel wedstrijden, maar je weet het nooit’. Danny is geen drukke prater, maar de frustratie speelde hem duidelijk parten. Dikke pech dus juist nu het zo lekker ging. Danny zat de laatste weken duidelijk in een stroomversnelling en het was natuurlijk prachtig geweest als hij dit door had kunnen zetten.

Prachtig vindt hij het wel om te zien dat er veel mensen met hem meeleven. Hij wordt gebeld, ge appt en de lieve berichten op Facebook bewijzen een te meer dat hij respect geniet binnen zijn crossfamilie.

Een dikke duim van Danny zelf, maar deze keer naar beneden. Geen angst voor zijn fans. Hij noemt zichzelf niet voor niets, ‘Danny de Crosser’…

Dan 2

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Droom aan diggelen voor Sam van de Ven

Ik doe het zo graag, schrijven over ‘Selfmade Sam.’ De manier waarop ze met haar geliefde crosssport omgaat is voorbeeldig. Ik doe het graag ja, maar vandaag met natte ogen. ‘Heb je het slechte nieuws al gehoord?’, appt haar moeder Patricia vanochtend. Ik schrik en ben meteen klaarwakker. ‘ We bellen wel even’.

sammeke 2

Sam van de Ven blijkt met een training in Venlo zwaar gecrasht. Zich voorbereidend op de komende wedstrijd kwam ze ongelukkig ten val na een sprong. Er was een rijder achter de bult blijven liggen die ze, eenmaal in de lucht hangend, niet meer kon ontwijken. Op het eerste gezicht leek het nog niet zo heel ernstig. ‘Rakker’, haar trouwe tweewieler lag er behoorlijk toegetakeld bij, Sam had pijn. Haar gezicht was bleek en haar trouwe metgezel en persoonlijke trainer Peter Huijbregts maakte zich zorgen. Geen risico nemend spoedde hij zich met de ongelukkige Sam naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis. Daar bleek ze inwendige bloedingen te hebben als gevolg van een gebroken miltslagader.

sammeke

Een zware hersenschudding maakte haar duizelig. Sam is behoorlijk van slag en heeft veel pijn die onderdrukt wordt met morfine. Op de intensive care wordt ze op dit moment streng in de gaten gehouden. Een hele dikke domper op iets wat haar seizoen zou worden, haar jaar. De koploper in het dames NK en trouwe podiumganger is geveld. Sam wilde wel in het ziekenhuis blijven. ‘Als ik maar wel mee mag rijden volgende week’, was haar enige voorwaarde. Sam is Sam…

Sam is voorlopig wat slecht bereikbaar maar zal zodra ze daar toe in staat is zeker reageren op de beterschapswensen.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Onverwacht podium voor Sam van de Ven

Sam is streng voor zichzelf. Ze doet er alles aan om de podiumbelofte die ze aan zichzelf deed in te lossen en dat lukt tot op heden behoorlijk. Neerijnen was deze keer ‘the place to be’. Ondanks ze geen groot fan is van de baan verliep de tijdtraining toch voorspoedig. Nadat ze de baan nog eens goed had verkend was ze er helemaal klaar voor.

samneer3

Starten op beton vereist toch net weer een aanpassing in techniek. Aan dat fenomeen is ze nog niet echt gewend en daar was de start dan ook naar. Ook al moest ze ver achteraan beginnen, toch wist ze zich weer heel snel op te werken naar de kop. Eenmaal op een derde plaats aangekomen kon ze deze een aantal ronden vast houden tot ze deze in de laatste twee ronden nog af moest staan. Al met al een knappe prestatie van een ontevreden Sam.
De tweede betonstart was aanmerkelijk beter. Als tweede dook ze met een ‘ Big Smile’ de eerste bocht in. Ook wist ze dat de met een tweede of zelfs derde plek plaats mocht nemen op het ‘heilige’ podium. De hele manche streed ze, samen met Demi Verploeg en Samantha Josta voor de felbegeerde tweede stek. Moegestreden moest Sam uiteindelijk genoegen nemen met een derde plaats wat haar dan toch weer op het podium zette.

samneer4

Sam hield aan deze wedstrijd een opmerkelijk blij gevoel over. ‘De baan ligt me gewoon niet. Ik weet ook niet wat het is maar ik heb er altijd veel moeite mee. Bijzonder is dan wel dat ik toch nog derde ben geworden in het dag klassement’

Venlo en Cuijk zijn de eerstvolgende plaatsen waar ze haar strijd voort zal zetten.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Boot with the flow

Ook in het mooie Axel werd er op Bevrijdingsdag gecrossd. Prachtig weer en een goed, zoals altijd, perfect verzorgd circuit lagen als basis voor wat een mooie dag zou worden. Voor de training werden er een paar klassen bij elkaar gevoegd omdat de crosswind in Axel altijd om 18.00 uur moet liggen.

bootjee

Marks training verliep voorspoedig. Met een goed gevoel ging hij in de eerste manche als 5e de eerste bocht door. Mooi is ook te weten dat de MX1 en MX2 samen reden, waardoor een goede start net iets meer waarde heeft. Al aan het einde van de eerste ronde wist Mark de leiding te pakken. Na een paar ronden te hebben gereden had hij een gat van 10 seconden geslagen en reed vervolgens gecontroleerd de manche uit. Nog in de ‘ flow’ van zijn Franse prestaties zette hij hier een fraaie eerste plaats op de uitslagenlijst.

De start van manche twee was iets minder. Zo rond de tiende plaats kon hij aan zijn opmars beginnen. Het gas ging er op en vlot reed Mark naar voren waar Roy Gijsel zich al een paar seconden had losgereden. Een krappe twee ronden later zat Mark al aan zijn achterwiel. De stevig doorrijdende Roy moest uiteindelijk toch het hoofd buigen voor Boot op drift. Met een dubbele manchewinst kon hij alweer ‘ on top of the box’ klimmen.

Wederom toont Mark zijn dankbaarheid aan het MC Mikkola Team voor de gezellige dag en zijn ouders voor het tomeloze sleutelwerk. ‘ Waar zou je staan zonder deze mensen?’ , aldus een opgetogen Mark Boot.

‘Bedank jezelf ook maar eens voor de leuke stukjes’ , lacht hij. Dat ga ik dus niet doen…

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Geen Letse gunfactor voor Raf Meuwissen

Wat moest beginnen als een mooie trip naar het EK van Letland ging al snel mis. Spannend werd het wel. Het toestel waarmee ze zouden vertrekken had mechanische problemen waardoor de vlucht geannuleerd werd. ‘ What would Macgyver do’? Fijn dat er mobieltjes zijn want in no time had vader Harrie zelf een vlucht geregeld die vanaf Brussel vertrok. Met een strakke planning die nu wel goed verliep kwamen ze uiteindelijk om 1.00 ‘s nachts aan op het circuit.

rafff

Afgebroken en scheef

De tijdtraining verliep dan wel volgens plan en met een strakke 11e plek kwalificeerde Raf zich rechtstreeks en kon zich tevreden op gaan maken voor het echte werk. Met dat lekkere gevoel ging hij goed van start en kon als derde de eerste bocht insturen. Er werd onderling wat gewisseld van plaats maar Raf wist het tempo goed aan te houden waardoor hij netjes in de top 5 kon blijven. Op de wavesectie ging het mis. Hij klapte er hard af en ondanks de lichte schade aan gezicht en borst wilde hij toch verder. Bij het oprapen van zijn HMX-KTM werd al snel duidelijk dat de strijd hervatten geen optie was. Wat niet krom stond was afgebroken en scheef. Teleurgesteld moest hij de strijd staken.

raff

Onschuldige schuiver

Na vakkundig en snel monteurs werk stond de motor mooi op tijd klaar voor zijn tweede kans. De start was niet geweldig maar toch kon Raf in de middenmoot aan zijn opmars beginnen. De onschuldige schuiver in de tweede ronde kreeg grotere gevolgen toen een andere rijder hem niet meer kon ontwijken en er bovenop reed. Hierdoor brak de filterkap af maar dat mocht Rafs crosspret niet drukken. Eenmaal weer op de motor voelde hij dat hij met zijn laars de filter uit de behuizing drukte. Wetend wat zand voor een motor betekent moest hij ook nu weer noodgedwongen de race verlaten.

De nasmaak van de fam. Meuwissen was zuur. Dat de wet van Murphy bestaat is maar weer eens bevestigd. Als je ergens zo naar toe werkt en leeft mag het eigenlijk niet langs zoveel kanten mis gaan. Veel dank gaat uit naar de goede zorgen van de crew van het HMX-KTM Team. Inmiddels is de moed weer verzameld en staan ze in de startblokken om af te reizen naar het mooie Rhenen. De zon is beloofd, dat is al iets…

(Foto’s met dank aan Eric Laurijssen)

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Boot domineert in Le Quesnoy (Fr)

Ieder land heeft zo wel zijn buurtcross. Zoals we dat hier regelmatig tegenkomen doen ze dat ook in Frankrijk. 3/4000 man publiek is daar helemaal niet ongewoon. Mark ging graag in op de uitnodiging van de organisatie om in het zonnige Le Quesnoy te verschijnen.

markboot

De sfeer zat er mede door het prachtige weer goed in. Het inschrijven ging wat moeizamer dan gewend. Na wat regelwerk van de MC Mikkola crew kon er dan toch op zondagmorgen ingeschreven worden waarna hij vrijwel meteen aan de bak moest. Het had kort ervoor nog flink geregend waardoor de harde baan er redelijk nat en ‘ tricky’ in was komen te liggen.

Ondanks dat had Mark meteen het juiste ritme te pakken en dat beloofde veel goeds. De tweede training ging op tijd en dat pakte geweldig uit. De tweede man in zijn groep was 6 seconden langzamer, maar ook de snelste tijd van groep twee was niet toereikend om de pole te kunnen pakken. Die was overduidelijk voor de snelle man uit Haamstede.

Zowel de motor als Mark zelf werden voorzien van het nodige onderhoud. De KTM kreeg benzine en kettingspray, Mark een krentenbol. Geduldig wachtte hij op zijn beurt. Met een dikke holeshot nam hij de kop om die vervolgens niet meer af te staan. Ongenaakbaar sloot hij de manche af met 30 seconden voorsprong op de tweede man. markboot2Aangezien Mark op uitnodiging was afgereisd werd er van hem verwacht dat hij ook de pauze vullende ‘ Big Air’ competitie mee zou doen. 3 pogingen om het hoogst en het verst te springen. Laat dat nu net een van zijn hobby’s zijn.

Na een kleine rustpauze stond Mark weer in de startblokken voor manche twee. Ook nu had de ontketende Zeeuw een onvervalste kopstart en stond zijn verworven eerste plaats weer niet meer af. Na nog een ‘ Big Air’ , volgde de superfinale. Als MX2 rijder tussen verschillende MX1 mannen wist mark toch duidelijk het verschil te maken en liet ook deze keer iedereen achter zich. Blij vertelde Mark dat de presentator wist te melden dat er in de laatste 10 jaar nooit iemand was geweest die met zijn 250 de rest van het veld het nakijken wist te geven. Volop aandacht dus voor een ‘ speciaal geval’.

Mark kijkt terug op een geweldig en geslaagd weekend en dankt daarom ook de mensen van het MC Mikkola Team voor alle inzet, Wim voor het klaarzetten van de motor en zijn lieftallige vriendin voor al haar hulp. Met een tevreden gevoel kijkt het hele gevolg uit naar de wedstrijd in Axel van a.s. donderdag en Lille van aankomende zondag.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie

Wie niet vraagt die krijgt

Voor iedereen is het vervelend iets kwijt te raken. Gestolen of kapot, het blijft ellendig. Het kost vaak weer een berg geld en na de her aanschaf heb je niets meer dan je had. De meesten komen er zelf wel weer bovenop. Anderen krijgen hulp. Gemeende hulp uit hoeken die ze vaak zelf niet eens verwachten.

linde cclinde ccc

Linde heeft eigenlijk haar pechdeel al meer dan ruim gehad. Als je tot twee keer toe de vreselijke en oneerlijke ziekte kanker kan en mag overwinnen is het eigenlijk wel tijd voor de mooie dingen in het leven. Die vond ze in fotograferen op de cross. Vroeger reed ze zelf. Later liet haar zoon weten het wel eens te willen proberen en zo zette de crossgeneratie zich voort. Haar man vond dat hij dan ook maar op de motor moest stappen om zodoende de kleine man bij te staan in de strijd. Verknocht aan de cross ging Linde overal mee naar toe en schoot zo hier en daar eens een plaatje. Dat lukte zo aardig dat ze besloot een ‘ fatsoenlijke’ camera aan te schaffen. Het grapje groeide uit tot een hobby met een resultaat waar veel crossers op wachten. LB Crossfoto’s was geboren. Wat is er mooier dan een foto van de sport die je leven beheerst.

linde c

Vol goeie zin vertrok ze naar de cross in Marum om daar, ondanks het tegenvallende weer, toch haar trouwe aanhang te voorzien van de prachtige sfeerplaten. In het natte Marum ging het mis. Modder op haar camera en een spontane maar dodelijke nabehandeling aan het dure apparaat maakten dat het ding onbruikbaar beschadigde. Reparatiekosten even hoog als de aanschaf van een nieuwe.

Knuppe Wolda nam het voortouw en zette een actie op touw. Actie voor een vrouw die niet vraagt. Actie voor een vrouw die gewoon netjes gaat sparen voor een nieuwe camera. ‘ Als iemand het verdient is Linde het wel’ , aldus de spontane Knuppe. Het gaat niet om grote bedragen maar om de kracht van de massa. Laat het fenomeen ‘crowdfunding’ nog maar eens een keer zijn werk doen. Het besef dat een paar euro iemand zo gelukkig kan maken moet je een warm gevoel geven. Iedereen voor elkaar. Iedereen voor Linde.

Het eurootje wat je uit de wasmachine haalt, of die uit je winkelwagentje. Klein gebaar met grote gevolgen. Ik doe mee…
NL79INGB0006646978   t.n.v. L. Bergsma

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Geen categorie